کلمه:چیزی که ما میتوانیم از این ماجرا بیاموزیم آن است که خود دچار افراط نشویم. دیر یا زود – بلکه به امید خدا بسیار زود – مخالفان مردم صحنه را ترک میکنند. آیا آن روز باید کشوری تخریب شده برای ملت باقی بماند؟ آن چیزی که امروز باید نگران آن باشیم مصالح کشور است، زیرا کشور جز صاحبان اصلیاش کسی را ندارد که در این باره ابراز نگرانی کند. ساختن فردا را باید از امروز آغاز کنیم. باید برای فردا چنان مهیا باشیم که اگر همین فردا از راه رسید یکه نخوریم. باید هریک از ما مردم نه فقط نقش پیشوایی که مسئولیت آن را نیز بر عهده خود احساس کنیم.
کلمه: مهندس میرحسین موسوی در آستانه ی یوم الله سیزدهم آبان بیانیه ای خطاب به ملت شریف ایران صادر کرد . به گزارش “کلمه” متن کامل این بیانیه به شرح زیر است.
بسم الله الرحمن الرحیم
در تاریخ معاصر ما سیزدهم آبان یادآور سه حادثه است. در نخستین از این رویدادها امام خمینی از ایران تبعید شد و نهضت در فترتی سیزده ساله فرورفت. رژیم شاه پس از به دست آوردن چنین نتیجهای باید خود را شماتت کرده باشد که چرا این راه حل ساده را پیش از آن به کار نبست. یک قیام بود و یک امام که وقتی از صحنه دور شد دیگر چیزی از شور تحولخواهی باقی نماند. آیا به راستی امام خمینی در حرکتی که آغاز کرد تنها بود؟ هرگز چنین نبود، زیرا هرگز چنین نیست که یک فرد بتواند به تنهایی در صحنه جامعه تحولات نمایان ایجاد کند. پیروان او بسیار بودند، اما آنان شبیه به یارانی نبودند که سالها بعد پیرامونش را گرفتند، آن زمانی که گفت «رهبر ما آن طفل سیزده ساله است …»
دومین سیزدهم آبان روز رهبران سیزده ساله است؛ دانشآموزانی که برای تظاهرات در محوطه دانشگاه تهران گرد آمده بودند و مورد یکی از سبعانهترین کشتارها قرار گرفتند. تجربه رژیم از حوادث دهه چهل بود که موجب چنین حرکات خونینی شد. تصور بر آن بود که اگر با همان قاطعیت گذشته عمل کنند از نو به همان نتایج خیرهکننده دست مییابند، حال آن که زمینه اجتماعی کاملا تغییر کرده بود؛ زمین تغییر کرده بود و زمان تغییر کرده بود و مهمتر از آن جان انسانها تغییر کرده بود. دیگر حکومت شاهنشاهی با یک امام تنها روبرو نبود. این بار کسانی گرد او جمع شده بودند که شاید به اندازه پدرانشان او را نمیشناختند یا سخنانش را نشنیده بودند، اما به اندازه امام خود شور در سینه داشتند؛ آنها همچون پدرانشان برای به راه افتادن لازم نبود که پیدرپی شماتت شوند.
درباره سومین سیزده آبان بسیار گفته شده است، تا جایی که بعید است کمترین اطلاعی از آن ماجرا ناگفته مانده باشد؛ از جمله آن که در این رویداد امام از دانشجویان مسلمان پیروی کرد. ظاهرا این دانشجویان بودند که خود را پیرو خط امام میخواندند، اما در واقع این امام بود که حرکت آنان را دنبال نمود. قطعا هیچیک از رهبران و فرماندهان انقلاب در شکل دادن به آنچه در این روز اتفاق افتاد نقشی نداشت. حتی خود دانشجویان تصور میکردند بعد از چند روز حادثه تمام میشود و به خانههایشان باز میگردند. ولی امام این رویداد را پیگیری کرد و آن را انقلابی بزرگتر از انقلاب اول نامید. تنها امامی که درد یک سکوت سیزده ساله را چشیده باشد میداند که جامعهای شکلیافته از چوبهای فرمانبر و خشک از خود جوششی ندارد و حیات پاکیزهای ندارد. او مردم را رهبر میپسندید، زیرا میدانست که گذر از یک گردنه تاریخ برای سعادت هیچ ملتی کافی نیست. آنان باید از چنان خودانگیختگی و بصیرتی برخوردار شوند که در هر عصری و نسلی بتوانند راه را از بیراهه بشناسند و بپیمایند. مردم ما امروز رهبرانند و این همان آرزوی بزرگی است که امام برای آنان داشت. او ما را دعوت کرد به سوی آن چیزی که ما را زنده میکرد.
آنک سیزدهم آبان، این سبزترین روز سال دوباره از راه میرسد. آیا امروز قابلتصور است که حرکت مردم بر اثر بازداشته شدن همراهی از همراهی خاموش شود؟ اگر اینگونه باشد دستاوردهای چهل و پنج سال تاریخ معاصر خود را از دست دادهایم، و اگر چنین نباشد این نشانهای از ریشههای انقلابی ماست. ما به اتکای این ریشههاست که سبز شدهایم، ریشههایی که اگر از آنها دور شویم به همان چیزی تنزل خواهیم کرد که مخالفان مردم آرزو میکنند. به این خاطر است که جا دارد با هر تلاش افراطی در این جهت برخوردی احتیاطآمیز داشته باشیم.
حرکت ما از واگذار کردن اسلام به جبهه خرافهپرستان و سپردن انقلاب به دست نااهلان و نامحرمان، از ناچیز شمردن میراث و میوه مبارزات یکصدساله مردم ایران و جایگزین کردن آن با تصوراتی گنگ، و از جدایی و بیگانگی نسبت به ریشههای تاریخیاش نفع نمیبرد، و اگر برخی دولتهای بیگانه بر ترویج چنین تمایلاتی اصرار دارند شاید در این کار سودی ملاحظه میکنند. آنها اگر لازم باشد با وجدانی آرام بر سر جنبش امروز ایرانیان پشت میز معامله مینشینند و به همان مقدار آزادی و توسعه سیاسی که در کشورهای همسایه وجود دارد برای ملت ما قناعت میکنند و در این قناعت قابل سرزنش نیستند. این ما هستیم که اگر مصالح خود را به درستی تشخیص ندهیم باید ملامت شویم.
این روزها هر نگاهی که به نگاهی میافتد از پیروزی میپرسد. کی به آن میرسیم؟ چه چیز ما را به آن میرساند؟ کدام قدم و اقدام آن را به پیش میاندازد؟ و چه چیز آن را کمال میبخشد؟ تمامی وجود ما دعا و سوال است و وعده خداوند که فرمود هر آنچه مسئلت کنیم مقداری از آن را اجابت خواهد کرد. و آتاکم من کل ما سالتموه. (و از هرآنچه از او خواستید به شما داد). همین که خواستهای در جامعه متولد میشود دیگر هیچ کس قادر نیست از برآورده شدن آن ممانعت کند و دولتها تنها میتوانند بر مقادیری چون زمان و میزان و شکل تحقق آن تاثیر بگذارند.
آیا ما هم میتوانیم بر این مقادیر اثر داشته باشیم؟ آری. المعروف بقدر المعرفه؛ انسانها به قدری که بصیرت و آگاهی از خود به نمایش میگذارند در خور نیکوییها قرار میگیرند. کما این که در این چند ماه مردم ما بیش از آن که از رنجهای خود گنج به دست آورده باشند از برکات خردمندی خود بهرهمند شدهاند.
راه سبز ما یک مسیر عقلانی است و این یک بشارت است، زیرا نشان میدهد که ما تا انتها بر سر خواستههای خود مستحکم خواهیم ایستاد. اگر دچار تندروی و رفتارهای افراطی بودیم شک نکنید که با دستانی خالی از نیمۀ راه باز میگشتیم، زیرا افراط راه را برای تفریط باز میکند. اگر برای قبول این حقیقت به مثال نیاز دارید به سیاست خارجی دولتمردان بنگرید. همان وقتی که آنان مناسبات بینالمللی کشور را به اغراض تبلیغاتی آلوده کردند و از خردورزی و متانت کناره گرفتند میشد حدس زد که به زودی مصالح بلندمدت مردم را به هیچ معامله خواهندکرد. شانزده سال پیش از این تهیه سوخت برای تاسیسات هستهای تهران امری بود که نه مسئولان و نه رسانهها انجام آن را یک خبر مهم تلقی نمیکردند. امروز قسمت اعظم محصول فعالیتهای هستهای کشور ،که این همه جاروجنجال به خود دیده و چندین تحریم برای ملت به همراه آورده است، گویا باید برای تامین همین نیاز ساده تحویل کشورهای دیگر شود، شاید بعدها لطف کنند و اندکی سوخت در اختیار ما بگذارند. آیا این یک پیروزی است؟ یا یک تقلب آشکار، که چنین تسلیمی فتحالمبین نامیده شود؟
دولتمردان نه مشکلات جهان را حل کردند و نه بر حقوق تردیدناپذیر ملت خود تاکید نمودند، که با گشادهدستی از این حقوق عقب نشستند. آنها نشان دادند که حتی در تسلیم شدن و کرنش کردن افراطگرند. حتی اگر با تلاش دلسوزان از واگذاری دستاوردهای کشور در زمینه انرژی صلحآمیز هستهای جلوگیری شود از عواقب افراط و تفریطهای دولتمردان ایمن نشدهایم، زیرا رفتارهای آنان زمینه را برای اجماع بین المللی جهت اعمال تحریمها و فشارهای بیشتر به ملت ما فراهم کرده است.
چیزی که ما میتوانیم از این ماجرا بیاموزیم آن است که خود دچار افراط نشویم. دیر یا زود – بلکه به امید خدا بسیار زود – مخالفان مردم صحنه را ترک میکنند. آیا آن روز باید کشوری تخریب شده برای ملت باقی بماند؟ آن چیزی که امروز باید نگران آن باشیم مصالح کشور است، زیرا کشور جز صاحبان اصلیاش کسی را ندارد که در این باره ابراز نگرانی کند. ساختن فردا را باید از امروز آغاز کنیم. باید برای فردا چنان مهیا باشیم که اگر همین فردا از راه رسید یکه نخوریم. باید هریک از ما مردم نه فقط نقش پیشوایی که مسئولیت آن را نیز بر عهده خود احساس کنیم.
تاکید بر اجرای بدون تنازل قانون اساسی یک راهبرد کلیدی برای ساختن فرداست. با چنین راهبردی ما در تاریکی قدم نمیگذاریم و میراثهای به جا مانده از مبارزات نسلهای پیشین را به هیچ تقلیل نمیدهیم. و هر آنچه از آرمانها و خواستههایمان که جا بماند با زندگیهای خود آن را به دست میآوریم، زیرا ساختار ظاهری هرگز تمام آن چیزی، بلکه قسمت اصلی آن چیزی نیست که در جامعه واقعیت دارد. بخش اصلی این واقعیت زندگیهای ماست. دستگاه ظاهری میتواند فرزندان انقلاب را همچون تبهکاران دستگیر کند و لباسهای تحقیرآمیز بر قامتشان بپوشاند و مردم میتوانند با نگاهشان از آنان قهرمان بسازند و به آنان افتخار کنند. در این رودررویی کدامیک برندهاند؟ دستگاه ظاهری میتواند آنان را در دادگاههای نمایشی محکوم کند و نگاه مردم میتواند آنان را در پیشگاه وجدان خویش حاکم بداند. به راستی کدامیک از این دو در واقعیت جامعه حکومت میکنند؟ دستگاه ظاهری با برخوردهای توهینآمیز خود خانوادههای آنان را سرافکنده و خوارشده میخواهد و نگاههای مردم آنان را در عین تلخکامیهایی که میچشند سربلند میبیند. کدامیک از این دو نگاه بر احساس این خانوادهها چیره است؟ دقت کنید که تنها در نگاه مردم این همه قدرت وجود دارد و تا اینجای کار هنوز حرفی از دیگر تواناییهای آنان نگفتهایم. دستگاه ظاهری میتواند برای این خانوادهها تنهایی و عسرت تدارک ببیند و مردم میتوانند آنان را در آغوش بگیرد؟ به راستی کدامیک از این دو بر کار خود غالبند؟ دستگاه ظاهری میتواند دانشجویان غریب را به جرم ابراز عقیده از خوابگاه محروم کند و معیشت آنان را در تنگنا قرار دهد و شبکههای اجتماعی میتوانند با حمایتهای خود از آنان پشتیبانی کنند. تاثیر اقدام کدامیک از آنها بیشتر است؟ به راستی کدامیک از آنها قدرتمندتر است؟ بلکه اساسا تقابلی میان این دو وجود ندارد؛ یکی هست و دیگری نیست، زیرا این زندگیهای ماست که به هر امری در نظم ظاهری جامعه معنا میبخشد. ما در چند ماه گذشته نه با شکستن این نظم، که با تغییر معنا دادن به آن از راه زندگیهایمان صحنه جامعه را تغییر دادیم. ما چه نیازی به شکستن این نظم داریم در حالی که در هر شرایطی این ما هستیم که با زندگیهای خود به آن جهت میدهیم.
بعد از این نیز راه ما این است. در شرایطی که اصول متعدد قانون اساسی بتوانند بیمحابا معطل بمانند حقیقت آن است که فرقی میان قانون خوب و بد وجود ندارد. ساختار سیاسی کشور اگر بهترین نظم ممکن باشد به چه کار میآید اگر زندگیهای ما به آن اعتبار نبخشد، یعنی معنی برایش تدارک نبیند، آن را تنفیذ نکند و اجرای بدون تنازل آن را مطالبه ننماید؟ به همین ترتیب اگر این ساختار واجد اشتباهات و عقب افتادگیهای واضح بود ما تنها در صورتی میتوانستیم آن را اصلاح کنیم که نخست معنای آن را اصلاح میکردیم و این کار را با زندگیهای خود انجام میدادیم.
البته بسیارند ملتهایی که این توانایی خود را به جا نمیآورند و ترجیح میدهند قدرت را به قدرتمندان وابگذارند. آنها در جامعه خود پیشوا نیستند، ولی مردم ما هستند.
سیزدهم آبان میعادی است تا از نو به یاد آوریم که در میان ما مردم رهبرانند. این روز عزیز را به ملت ایران تبریک میگویم و برای گروهی از آفرینندگان این مناسبت که اینک در بندند و دیگر اسیران نهضت سبز از خداوند آزادی، شکیبایی و پاداشی متناسب با نیتهای بلندشان آرزو میکنم.
میر حسین موسوی
ارسال نظرات
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۱۲:۳۱ ب.ظ
elahi sarafraz o sarbolan bashi,seyyede aziz o agah,niyate paketoon,kholoosetoon hamishe yavaratoon khahad bood.pirooz hasti va pirooz khahi bood ey farzande enghelab
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۱۲:۳۴ ب.ظ
ya hoseyn mirhoseyn
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۱۲:۳۷ ب.ظ
خدا پشت و پناهت میرحسین عزیز.همیشه در کنارت خواهیم ماند تا روزی که ایران سبزمان از بند دروغ و زور و نیرنگ رها شود.
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۱۲:۵۰ ب.ظ
واقعا نمک به حرومی ….
مرگ بر تو و تفکرت
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۱۲:۵۰ ب.ظ
بارک الله به تو که اینقدر مردی!
مردی دست پرورده بزرگ مرد تاریخ معاصر
موسوی عزیز!من دلم می سوزد از افراطهایی که هم در جریان سبز مردمی هست و هم در کشور.ما انقلاب را دوست داریم.به جنگ عاشقانه نگاه می کردیم.دوران جنگ دوران طلایی زندگی ما بود.ما جوان بودیم و همه کلاسمان با آن که دختر بودند دوست داشتند بروند جبهه.از همه تیپ بودند.اما حالا می بینیم نهضت سبز از طرفی امید و روشنی به ما داده ولی از طرفی نگرانمان می کند.نگران از اینکه اصول انقلاب از بین برود.بعد از شعار روز قدس نگران شده ام.
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۱۲:۵۵ ب.ظ
درود بر موسوی
چه حیف که در ایران نیستم
خداوندا کشور ایران را از موسویها و خاتمیها خالی نکن
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۱۲:۵۷ ب.ظ
این دقیقن همان کلماتی ست که نیاز امروز مردم ماست. تا بدانند ، حقوق شان را ،حرکتشان را و توانایی های توام با امیدشان را.آقای موسوی نیک گفتی راهی که در نزدیکی ست.پیروزی نزدیک است.آنقدر که من مطمئنم برای پدر پیرم نیز از خاطرات روزهایی که در خیابان بودم و او نبود آزادانه تعریف کنم.
سبز باشیم….
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۱۲:۵۹ ب.ظ
ما هستیم همچنانکه تاکنون بوده ایم.
وعده دیدار ۱۳ آبان
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۱:۰۳ ب.ظ
بسیار بسیار زیبا بود. این قلم ظریفنویس و این همه احساس لطیف و این نگاه مهربان را خیلی دوست دارم.
میرحسین موسوی، نام زیبایتان در تاریخ این سرزمین و در قلبهای بسیاری از مردمان این دیار به نیکی، به شرافت و بزرگی ، به مهربانی و پاکدستی به یادگار خواهد ماند.
برای حضور تان، برای تمام صبر و متانتتان، برای هم سکوت و هم کلامتان، برای ایستادگی و استواریتان بر سر حقیقت و … متشکریم. از این که چند وقتی سیاهی روزها را به امید پیوند زدید متشکریم. از اینکه گذاشتید در سایه سبز تان نفسی تازه کنیم سپاسگزاریم.
از زیباییهایی که به ارمغان آوردید ممنونیم. میدانیم که خداوند زیباست و زیباییها را دوست میدارد. پس چه باک! که بزرگترین برد را ما کردهایم…پس تا بهاری سبز امیدوار و هوشیار میمانیم…
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۱:۰۴ ب.ظ
سلام بر رئیس جمهور محبوب ایران و ایرانیان جهان
این پیام شما راهنمای ما برای ادامه راه جنبش سبز و راه امید سبز خواهد بود . ممنون و سپاسگزار . حالا می فهمیم تفاوت شما با آقای احمدی نژاد از زمین است تا ثریا . خداوند نگهدار شما
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۱:۰۹ ب.ظ
آقای میر حسین عزیز، من هر دفعه بیانیه های شمار رو می خونم، بی اختیار بغض گلومو میگیره و اشک میریزم از صداقت کلام و مفاهیم مهمی که شما به سادگی بیان می کنید. درود به شرف و استقامت شما که پشت این ملت رو خالی نکردی
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۱:۱۳ ب.ظ
سلام بر مادرم خاک ایران/ درود بر مردان و زنان رشیدش/ افرین بر گلگون کفنانش از اولین شهید راه وطن که ۷۰۰۰ سال تاریخ را برایمان به یادگار گذاشتن تا شهدای سبز اندیشش/سلام بر اسیرانمان/ دروذ بر موسوی شجاع مرد
عاشق وطن/زنده باد کروبی این خار چشم…/به پرچم کاویانیمان قسم دوباره میسازمت وطن….
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۱:۱۴ ب.ظ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥﻋﺰﻳﺰ٬ﻣﺎﺑﺎﻳﺪﺑﻪﻓﮑﺮﭘﺎﺳﺪﺍﺭﺍﻧﻰﻫﻢﺑﺎﺷﻴﻢ٬ﮐﻪﺍﺯﺍﻧﻘﻼﺏﺳﺒﺰﺣﻤﺎﻳﺖﻣﻴﮑﻨﻨﺪ٬ ﺑﻪﻫﻤﻴﻦﺩﻟﻴﻞﺷﻌﺎﺭﻫﺎﻯﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩﻯﻣﺎ٬ ١﴿ﭘﺎﺳﺪﺍﺭﺷﻬﺎﺩﺕ٬ﺣﻤﺎﻳﭟﺣﻤﺎﻳﭟ i
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۱:۲۸ ب.ظ
سلام مهندس عزیز
خسته نباشید.
درود بر شما
وعده ما سیزده آبان
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۱:۳۰ ب.ظ
زنده باد میر حسین عزیز!
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۱:۳۵ ب.ظ
فوری! فوری! فوری!
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥﻋﺰﻳﺰ٬ﻣﺎﺑﺎﻳﺪﺑﻪﻓﮑﺮﭘﺎﺳﺪﺍﺭﺍﻧﻰﻫﻢﺑﺎﺷﻴﻢ٬ﮐﻪﺍﺯﺍﻧﻘﻼﺏﺳﺒﺰﺣﻤﺎﻳﺖﻣﻴﮑﻨﻨﺪ٬ ﺑﻪﻫﻤﻴﻦﺩﻟﻴﻞﺷﻌﺎﺭﻫﺎﻯﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩﻯﻣﺎ٬ ١﴿ﭘﺎﺳﺪﺍﺭﺷﻬﺎﺩﺕ٬ﺣﻤﺎﻳﭟﺣﻤﺎﻳﭟ .
یا
ﺳﭙﺎﻫﻰﺑﺎﻏﻴﺮﻳﺖ٬ﺣﻤﺎﻳﭟﺣﻤﺎﻳﭟ
٢﴿ﺳﭙﺎﻫﻰﺗﻮﺳﺒﺰﯼ٬ﺑﺎﻣﺎﺑﻴﺎ٬ﺭﻫﺎﺷﻰ﴾
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۲:۰۲ ب.ظ
درود بر میحسین موسوی مرد روزهای سخت و حامی مردم ایران
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۲:۲۰ ب.ظ
doostat daareem. va ta akhar ba aramesh va masoliatpaziree hamrahe ham pish khahim raft.
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۲:۲۱ ب.ظ
از جای جای این بیانیه بوی تاسف می آید ولی فقط به موضوع سوخت رئاکتور تهران و وردات بی سروصدای ۱۶ سال پیش آن می پردازم که گویای بی سوادی تهیه کنندگان این بیانیه یا هیچ انگاشتن فهم مخاطب است. ۱۶ سال که هیچ که اگر ۱۶۰ سال دیگر هم وارد کننده بودیم، هیچ حرفی نبود ، همه دعواها سر این است که خودمان تولید داریم و رفته رفته می توانیم به غنی سازی ۲۰ درصد هم برسیم. کدام عقل سلیم است که نفهمد طرح سوخت رئاکتور تهران فقط بهانه ای بود که حق مسلم ما در غنی سازی را بپذیرند که پذیرفتند. واقعاً باید در همه چیز شما شک کرد!
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۲:۳۶ ب.ظ
رئیس جمهور محبوب ما
بیانیه شماره ۱۴ شما را خواندم . شما در روز ۱۳ آبان شاهد یک حماسه تاریخی زیبا از موج سبز خواهید بود. یا حسین
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۲:۳۷ ب.ظ
هر بار با خوندن یه نوشته جدید از میرحسین امید به ادامه توی من ظاهر میشه…
امید به ادامه زندگی م…
که همون راه سبز امیده…
چیزی جد از ما نیست، زندگی ماست…
چه پرمعنا که “راه سبز امید را زندگی کنید”
درود بر مردم، پیشوایان ایران ویچ…
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۲:۴۵ ب.ظ
زنده باد صلح، آزادى، عدالت و میر حسین
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۲:۴۷ ب.ظ
این مهندس یزگوار ریشه عقب ماندگی ها را نشانه رفته ….خدا حفظش کند
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۲:۴۹ ب.ظ
Zende va payande ba raees jomhore azizemam,MIR HUSSEINE MOUSAVI
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۲:۵۳ ب.ظ
aghaye mosavi in alie ama man nemidanam ke chera esrar darim begoiem taskhire sefarate amrica 2rost bood yek eshtebah mahz bood va moteasefane az an hemayat shod
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۲:۵۶ ب.ظ
بسم الله الرحمن الرحیم
یدالله مع الجماعه
ان ینصرکم الله فلا غالب لکم
نصر من الله و فتح قریب. انشاء الله
————————————————————-
دست خداوند یاریگر جماعت مردمان است
اگر خدا شما را یاری کند هیچ چیز و هیچ کس بر شما غالب نمی شود
به امید یاری و پیروزی از طرف یزدان پاک برای همه ایرانیان
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۳:۰۶ ب.ظ
یاحسین میرحسین
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۳:۱۶ ب.ظ
dorod bar seyed bozorge ahle galam va parchamdare mobareze ba narasti va kaji man hamaz shomayam.
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۳:۳۸ ب.ظ
آنگاه که ریسمان میان نبات به نیاز قناد جامعه لبیک نگفته و راست نایستد
راست و مقبول زرات تا بگردش جمع شده و نبات کام شیرین کن آیندگان پدید آید
این قناد است که به لحظه ای آنرا با نخی کرنشگر به مقصود جایگزین می کند
تا به اینجا و با احتساب محدودیتها مقبول قدم برداشته ای
هیهات که لحاظ موانع به لحاظ منافع بدل شود که؛
سرخورده نمودن این جماعت گرانقدر
اکبر است بر گناه کبیره
امضاء
سامان پیری که چهار ماه هیچ قدمی بر نداشت جز ببرای کمک و حمایتت
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۳:۵۳ ب.ظ
بیانیه شماره ۱۴ مهندس موسوی بسیار جالب است. جدای از متن کلی آقای موسوی از چیزی دفاع کردن که خودشون خجالت کشیدن اسم این روز را بیارن و گفتن “درباره سومین سیزده آبان بسیار گفته شده است، تا جایی که بعید است کمترین اطلاعی از آن ماجرا ناگفته مانده باشد” بله آقای موسوی شما به این روز می گویید ” روز تسخیر لانه جاسوسی ” و من به این روز افتخار نمی کنم بلکه برعکس.
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۴:۰۱ ب.ظ
یا حسین میر حسین!! خیلی عالی بود سید!! با تمام وجود دوستت داریم و هر کاری بتونیم برای آزادی وطنمون انجام میدیم!! تا پای جون باهاتیم!
ما بیشماریم
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۴:۰۹ ب.ظ
بیانیه ای محکم، شجاعانه و هوشمندانه
مرحبا به میر حسین!
افتخار می کنم که به چنین انسان فرهیخته، هوشمند و دلاوری رای داده ام.
میر حسین جان! تا به آخر با تو هستم
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۴:۱۰ ب.ظ
بیانیه ای محکم، شجاعانه و هوشمندانه
مرحبا به میر حسین!
کلمه به کلمه ی آن را با تمام وجود خوندم.
افتخار می کنم که به چنین انسان فرهیخته، هوشمند و دلاوری رای داده ام.
میر حسین جان! تا به آخر با تو هستم
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۴:۲۹ ب.ظ
دوستان
با وجود اینکه نظرات جناب آقای موسوی در مورد …. و غیره شاید فرسنگها با نظرات ما فرق داشته باشد ، این بیانیه را ایمیل می کنیم. زیرا که معتقدیم آنها که به حقوق بشر احترام می گذارند ، نظرشان محترم است و ملت ایران نه در حرف بلکه حقیقتآ همه با هم هستند. …….
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۴:۳۲ ب.ظ
درود بر میر حسین درود بر پویندگان راه سبز امید درود بر زوج پایمرد موسوی-رهنورد که ایستاده اند
درود بر برادر رهنورد – شاپور کاظمی – که مظلومانه دربند گروگان گیران است اما مردانه ایستاده است
درود بر تمام اسیران راه عدل و آزادی
درود بر خانواده های دردمند و صبورشان
درود و درود و درود بیش و پیش از همه درود بر لاله های سرخ به خون تپیده ما بر دلهای داغدار بر اشکهای جاری بر فشار جوشش درد در رگهای مادران جوان از دست داده به خشم و درد و اندوه پدرانشان به همه سرو قامت پروران جاودانه تاریخ و قسم به عشق آزادی به لحظه ای که جان دادی
راهت را ادامه خواهیم داد ای شهید
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۴:۴۵ ب.ظ
درود بر شما آقای مهندس موسوی دوست داشتنی. بسیار به موقع و عالی بود
“آنک سیزدهم آبان، این(( سبزترین ))روز سال دوباره از راه میرسد …”
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۵:۱۰ ب.ظ
هستیم…مثه همیشه….
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۵:۲۰ ب.ظ
یا حسین میر حسین
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۵:۲۶ ب.ظ
میرحسین عزیز،
به راستی که سزاوار هستی. چرا مردم تو را میرحسین میخوانند؟ چون در قلب آنها جا داری.
مردانگیات را با همان بیانیه اول به همگان ثابت کردی. و با تکرار آن تا به شماره ۱۳+۱ تثبیت نمودی. جملهای که در مناظره با شیخ مهدی بر زبان راندی، با وجود خویش بر همهگان عیان شد.
درک والایت از همراه بودن با مردم، بیانگر یکی بودن تو با ایشان است. مردم تو رو از جنس خویش میدانند. با هر بیانیه به یاد میآورند، دوستی قوی اراده را که شانه به شانه ایشان حرکت میکند. ما میهن خود رو میخواهیم، چیز زیادی نیست آن چه میخواهیم، ولی همه چیز است.
امید که با همراهی مردم و آگاهی بیشتر همهمان از وضعیتمان به خواستهای به حق خویش برسیم. پیروزی ما در کنار رفتن زورمدار نیست، که در والایی بینشمان است. همپیمان بودن و خردورزی هممیهنان، نشان داد که گِل این مردم چقدر خالص است.
در کنار ما باش. دیدن تصویرت و شنیدن صدایت را بیشتر خواستاریم.
با سپاس از سایت کلمه برای برقرار کردن کانال ارتباط.
درود بر شهیدان پاک جنبش
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۵:۲۸ ب.ظ
میر حسین : ” افراط راه را برای تفریط باز میکند.”
باید با مراقبت فراوان در این زمانه حساس حرکت کرد.
تاکید میر حسین بر راهبرد قانون اساسی و نگاه به آن به عنوان یکی از مهم ترین دستاورد های تاریخ معاصر ایران سرور آفرین است .
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۵:۳۳ ب.ظ
فوق العاده بود
درود بر رییس جمهور موسوی
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۵:۳۹ ب.ظ
ما پشتیبان موسوی تا آخرین قطره خون
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۵:۴۴ ب.ظ
آنکه از مردم دور شود طعمه شیطان میشود (حضرت علی ع)
بحق که معنا کردی میرحسین در آغوش ملتی و همه در آغوش خداییم.
و تمامیت خواهان مثال طعمه ای برای شیطان به اسفل درجات نائل خواهند شد. و پیروزی نزدیک است.
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۵:۴۸ ب.ظ
نمیدونم چطور احساسمو بیان کنم اما با افتخار فریاد میزنم:
ممنونم ریس جمهور عزیز
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۵:۵۱ ب.ظ
man ham ba tamam tavanam shomh va mardom iran ra hamrahi mikonam agha mosavi ke basiyar zibah andisheh bashri bar donyaei now va motefavet az gozashteh ra bayan mikonid ahsant bar shomh va sharf azadekhahi shomh
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۵:۵۲ ب.ظ
وای برآنانی که فکر می کنند با باتوم و زندان می توانند اندیشه را زندانی کنند و صداها را خفه!مهندس میر حسین موسوی اندیشه ای است بسیار شبیه امام راحل،و این آن چیزی است که او را غیر قابل حبس کرده است،چه اگر او را حبس کنند یا به شهادت برسانند،اندیشه هایش در جانمان رسوخ کرده است.ننگ بادبر تمام دیکتاتوران جهان،ننگ باد
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۵:۵۵ ب.ظ
ایول به میرحسین.بالاخره بعد از ۳۰ سال یه مرد پیدا شد که حرف مردم رو بزنه.
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۵:۵۸ ب.ظ
موسوی حمایتت میکنیم
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۶:۰۰ ب.ظ
خطاب به ابراهیم و سید رضا:
پس شما بیکارین وقتتو می ذارین میای توی این سایت و بیانیه رو هم کامل میخونین و کامنت می ذارین؟ زود ماهیت خودتونو لو میدین!
________________________________________
توجه:
بیانیه شماره ۱۴ مهندس موسوی در یک صفحه A4(پشت و رو ) – به منظور تکثیر و توزیع :
http://www.mediafire.com/?2ienk2zmoxl
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۶:۱۵ ب.ظ
به هیچ زبانی نمی توانم حسرتم را از روی کار نیامدن این انسان با صداقت هوشمند شجاع و مظلوم بیان کنم الا با قطرات اشک حسرتی که روی گونه ها نقش می بندد اما با بغضی گرفته می گویم “اولماخ وار دونماخ یوخدی”
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۶:۱۶ ب.ظ
درود به شرفت که انقدر موقر و متین حرف میزنی.
۱۳ آبان قطعا نقطه ی عطف دگری برای ایران و ایرانیان خواهد بود.
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۶:۲۱ ب.ظ
موفق باشی. ایستادگی شما بسیار امید بخش است. امیدوارم اگر این مردم با شما تا پیروزی همراه شدند پس از آن مردم را فراموش نکنید.
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۶:۲۵ ب.ظ
خدایا سلام و درودبر آزادی برای تمام انسانها
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۶:۳۳ ب.ظ
انشاالله فردا در هیچ دانشگاهی ، دانشجویی نباشد که بیانیه را نخوانده باشد .
نشان بدهیم که رسانه ما هستیم نه سیمای میلی
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۶:۳۴ ب.ظ
سلام و درود به سرور و سالار جنبش سبز ایران مهندس میرحسین موسوی
دستتان را می بوسم و همواره همت بلندتان را می ستایم. …
به امید سرسبزی ایران با تفکر رهبری ایران از ان مردم ایران است.
موسوی کروبی و خاتم سرداران جنبش سبز خدایتان یار باد
ر.ک استاد دانشگاه آزاد اسلامی
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۶:۳۴ ب.ظ
سلام بر ریس جمهورمنتخب ملت آزاده ایران
بنزم آن کلک(قلم)شیرین حیات بخش را.
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۶:۳۶ ب.ظ
افسوس که شیطان بزرگ آمریکا برای براندازی این نظام یکی از خودمان را انتخاب کرده است .
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۶:۳۷ ب.ظ
درودبرمدافع آزادی چون پیشرفت ایران در گرو آزادیست رنده باد موسوی و درود برآزادی
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۶:۴۴ ب.ظ
بیانیه های مهندس موسوی واقعا به موقع صادر میشن و راهبردهای کلان جنبش سبز رو مشخص می کنند. واقعا این بیانیه یکی از بهترین بیانیه های میرحسین به شمار میاد. خیلی خوشحالم که مهندس موسوی همگام با مردم و جوانان پیش میان. مطمئن باشین که اینبار همه استادیم و حتی یک قدم عقب نخواهیم رفت.
یا حسین میرحسین
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۶:۴۶ ب.ظ
عااااااااااااااااااااااااااااالی بود مهندس. به حمایت از تو افتخار می کنیم
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۶:۵۰ ب.ظ
ما هستیم
ما بی شماریم
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۶:۵۲ ب.ظ
بیانیه ی آقای موسوی برای تکثیر و توزیع (به صورت pdf) :
http://www.mediafire.com/?k2yjylmorww
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۶:۵۴ ب.ظ
سلام بر موسوی…. درود بر کروبی دلاور….
صداقت و شجاعت دو حلقه مفقوده تو سیاست ما بودند که اگه خدا بخواد پیدا شدند.
موسوی و کروبی دقیقا مکمل هم دیگه هستند که می تونن این ملت رو نجات بدن…. البته با کمک خود این ملت….
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۶:۵۶ ب.ظ
با سلام
بیانیه را بدقت خواندم چون این بزرگ مرد را می شناسم شک ندارم که برای رضای خدا و عزت مردم و پاسداری از خون شهدا و احترام به جانبازان بیانیه میدهد. او همان کسی هست که به مخالفینش احترام می گذاشت در موقعی که نخست وزیر بود و زیر بار ظلم و خفت نرفت. به همین خاطر بود که امام امت از ایشان حمایت می کرد. یادم نمی رود یک شبی که ایشان در موقع رفتن به منزل به من گفت چرا ناراحتی و نگران بمن در مجلس خیلی حرفها می زنند و مخالفینم حتی به من کمونیست و … می گویند اما همه مخالفتها را می شنوم و تحمل می کنم بخاطر یک لحظه لبخند امام. وقتی ایشان یک لحظه لبخند می زنند من خستگی ام تمام میشود و مشفقانه به کارم ادامه میدهم.
دوستان با نظم و انضباط خاص و بدون درگیری و با سردادن شعارهای خوب که بهانه بدست بهانه جویان ندهد با هم در تمامی صحنه ها مشارکت داشته باشیم.میرحسین مردی مسلمان ،انقلابی، شجاع ، مقاوم، ارزشی و دلسوز مردم و مردمی است.
درود خدا بر ایشان و همفکران محبوسش.به امید موفقیت که نزدیک است.انشالله
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۶:۵۸ ب.ظ
جناب آقای موسوی:
شما که در انتخابات هیچ اعتنایی به قانون نکردید ، چگونه دم از قانون و رعایت قانون اساسی میزنید .
واقعاً برای افرادی که از شما حمایت میکنند متاسفم.
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۷:۰۰ ب.ظ
درود بر موسوی این مرد آزاده که مثل بعضی ها وقتی دید اکثریت مردم ایران زمین حمایتش می کنن جو نگرفتش و فهمید که این حمایت به این معنی نیست که ….
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۷:۰۱ ب.ظ
aghayeh mir hoseyn baseh farib va riakaryyyyyy lotfan ,,hamin ghanooneh asasist keh vaziateh mardomeh iran ra beh en soorat dar avordeh ast ,,shoma ejazeh nadareed ba ahsasateh mardoom va javoonha bazi konid ……
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۷:۰۴ ب.ظ
dorood bar rayis jomhoor iran.ensha allah dar rooz 13 aban mardom moshte mohkami be payeye estebdad khahand zad.
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۷:۰۵ ب.ظ
سلام. من یک طلبه هستم و افتخار میکنم که خودم رو عضو راه سبز امید میدونم . وعده ما ۱۳ آبان
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۷:۱۰ ب.ظ
لطفن نظرات حاوی توهین و افترا را منتشر نکنید مانند نظر سید رضا و فرهاد را.
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۷:۱۱ ب.ظ
سبز یعنی استقامت تا بهار
درود بر تمامی آزادمردان و آزاد اندیشان
میمیرم،میمیرم پرچم ایرانمو پس میگیرم
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۷:۱۴ ب.ظ
سلام
وقتی یکی از اساتید من قبل از شروع تبلیغات انتخاباتی می گفت که مهندس موسوی گزینه بسیار مناسبی است گفتم چه فرقی می کند وقتی …. رئیس جمهور از خود اختیار ندارد هر کسی می خواهد باشد دیگر خسته شدیم!!! بعد از حوادث پیش آمده و ایستادن مهندس موسوی فهمیدم که استاد من از کجا می گفت. آری این مرد را بایستی ستود. مرد هنرمندی که شنیدن صدای گرمش و نفس نازنینش و نوشته های هنرمندانه و نابش بارقه آزادی و میل به آزادی …رادر درونم شعله ور می سازد.
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۷:۱۴ ب.ظ
تکیه سخن آقای مهندس موسوی بر این است که مردم خود باید رهبر باشند و باید مسئولیت رهبری را بپذیرند. بعبارت بنده مردم باید خود حیثیت خود را باز یابی نمایند. و تدبیر و اندیشه بخرج دهند
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۷:۲۱ ب.ظ
میرحسین، میر حسین
مرگ به نیرگ تو
خون جوانان ما
می چکد از چنگ تو
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۷:۲۲ ب.ظ
همه با هم در روز ۱۳آبان برای تجدید پیمان با میر حسین رئیس جمهور منتخب
آبان ۹م, ۱۳۸۸ at ۷:۲۴ ب.ظ
بعضی وقت ها فکر می کنم که اگر مهندس رو به عنوان رئیس جمهور اعلام می کردند خوشحال تر بودم یا حال که می بینم در عوض غصب حقی که از عزیز دل مردم مهندس موسوی شد ، مردمی متحد و یک صدا و آگاه که با شناخت موانع و خطرات به خواسته هایی فراتر از یک انتخاب می اندیشند وبه رسیدن به آن باور دارند درجایگاه حقیقی خود قرار گرفته اند. گاه می اندیشم که دست خدا در این ماجرا کاملاآشکار است. آمدنت به گونه ای و غصب حقت به گونه ای پرده از رخ حقیقت برداشت. امید که حاکمیت سبز ملت ایران بتواند با پایمردی و همراهی بی نظیر مردم سبز اندیش استبداد داخل و استعمارخارجی را به محاق برده و منافع ملت ایران به دست خود ملت رقم زده شود. رابطه مان با دنیا یا حتی عدم رابطه مان بدست خودمان باشد. میراث تمدن کهن کشورم ونیز اندیشه تمام بلند اندیشان این سرزمین به دست خود این مردم آگاه ترسیم و بازسازی شود و فرزندان ما درپی هویت حیران فرهنگ های وارداتی نباشند و هر ایرانی درهرکجای این کره خاکی به ایرانی بودن خود افتخار کند که حتی مورد افتخار دیگران نیز باشد. درود برمهندس موسوی که حق را باباطل معاوضه نکرد. مردم قدر دان اندیشه و پایمردی شما هستند و یقینا شما نیز به معجزه حضور مردمی آگاه که بر مرز باریک اعتدال در دروی از افراط و تفریط حق خود را مطالبه می کنند به خوبی واقفید. امید که این جانفشانی ها و حضور ها در لحظه به لحظه فرداهای ما جاری باشد.